அவளுக்காய்...

 விதியேன எண்ணியே
விலகிட்ட போதிலும்
வழியதில் வந்தும்
நிழல் போல் வலியது
தொடருதே என்னை

உறவுகள் உருவாகும் போது
உணராத அர்த்தங்கள்
உருமாறும் போது
உதிரத்தை உறிஞ்சுதே
ஊமையாய் இருந்தே..

வஞ்சம்மில்லாத அவள்
நெஞ்சமதில் - நான்
நேசிக்கப்பட்டதினால்
வஞ்சியவள் வாழ்வில்
வளம் மிகுந்து ஒளிர்வதற்காய்
அன்பு எனும் அணையாய்
அகல்விளக்குக்கு ஒப்பாய்
மாய விம்பத்தினால்
திரியும்மிட்டு அதில்
யாரும் அறியாமலே
அகம் வடிக்கும்
கண்ணீராய் என்னையாக்கி
அதில் ஒளியை தேடுவதை
எனைத் தவிர யார் அறிவர்

அறியாமை....

என் வாழ்வின் பயணத்தில்
எங்கிருந்தோ வந்தவளே - எனை
தனதாக்கி சென்றதனை
நானே அறியவில்லை
வழிமாறி வந்ததினால்
பழியேதும் வந்திடுமோ?


அழியாத என் பாத சுடுகளில்
வழி தேடி வந்து என்னை - சொந்தம்
குழி தோண்டி புதைந்திடுமோ?

வெளியேற முயலுகிறேன்
துளிகூட முடியவில்லை - அவள்
இதய குழியில் விழுந்த என்னால்...

காதல் தோல்வி....

சொல்லிக் கொடுத்திட்ட

பள்ளிக் கணக்குடனே

மன பாசத்தையும்

அள்ளிக் கொடுத்ததால்

அதில் மூழ்கிட்டாள் அவளும்

சோகம் மறந்து

துள்ளிக் திரிகையிலே

உள்ளம் கொள்ளை போனதினால்

கள்ளத்தனமாகவே அவர்கள்

காதல் வளர்த்தனர்.

ஒட்டி இருந்த சொந்தமெல்லாம்

திட்டியே தீர்த்தமையால் தினம்

வெட்டியே விலகி பகையினை

கிட்டிய நாட்டுக்கு சென்று - தாலி

கட்டியே வாழ்வதற்கு - இருவரும்

திட்டம் வகுத்தார்கள்

பெட்டியை கையிலேந்தி - கால்

முட்டியின் வலி மறந்து

எட்டியே பார்த்து நின்றான் தெருவை

கட்டிக் காத்து வளர்த்திட்ட

பெற்றவர் சிந்தையது

முட்டியே மோதியதால் மூளையை

வெட்டியே விட்டுவிட்டாள்

வெளிக்கிட்ட பயணத்துடன்

விரும்பிய உள்ளத்தையும்..

உயிரிலே கலந்திட்ட அவன்

உருவமதால் உடைந்த மனம்

ஊரார் எய்திட்ட - வார்த்தை

அம்புகளின் அவமானத்தினாலும்

மாத்திரையை துணைக்கணைத்து

மரண தேவதையின்

மடியினிலே தலை சாய்ந்தாள்..

தோழியே....

எங்கெங்கோ பிறந்து

எல்லையற்று மிதங்கும்

எண்ணங்களை எம் கைக்குள்

அடக்க நினைப்பது 

நிலையா? நியாயமா?

பிறக்கின்றே போதே

விதித்தி்ட்ட விதியை

விலகிட்டே நீயும்

வென்றிடலாமா வாழ்வை

நினைக்கின்ற போதே

கனக்கின்ற மனதை

களைத்திடத்தான் ஏதும்

மார்க்கமுண்டா தோழி?

வாழ்வின் உயர்ச்சிக்காய்

முயற்சிக்கின்றோம் தினம் - ஆனாலும்

மூழ்கியே எழுகின்றோம்

விதியெனும் சமூத்திரத்தில்..

விதிவழியாய் வரும்

வலியானது இங்கே

விழி வழியாய் விடும்

கண்ணீரோடு சங்கமம்

முடியவில்லை என்னால்.!!!!

ஆயிரம் வார்த்தைகளால் -என்னை

புரிந்திட வேண்டினேன் உன்னிடம்

புரிந்தும் புரியாமல் புலம்புகின்றாயா?

புரிந்தும் ஏற்க மறுக்கின்றாயா?

புரியமுடியவில்லை உன்னை என்னால்.!!!!

தோழனாய் எப்போதும் தோள் கொடுத்தாய்

நல்லவை தீயவை எடுத்துரைத்தாய்

காதலனாய் என்னை அரவணைத்தாய்

இன்று என்னை புரிய மறுக்கின்றாய்

புரியமுடியவில்லை உன்னை என்னால்.!!!!

பாசத்தால் வேலியிட்டாய் அன்று

பாசத்தை வேசமென்கின்றாய் இன்று

பங்குபோட பாசமென்ன  விலைப்பொருளா?

உறவுகள்மேல் பாசம் கொள்வது தவறா?

உன்னைமட்டு நேசியென்பது நியாயமா?

புரியமுடியவில்லை உன்னை என்னால்.!!!!

வாழ்க்கையின் ஆணிவேர் நம்பிக்கை-அதனை

புடுங்கி எறிகின்ற கோடாரியாய் சந்தேகம்

எதிலும் சந்தேகம் கொள் தீர்விருக்கும்

பாசம்மேல் சந்தேகம் கொண்டாய் என்ன செய்வேன்

புரியவைக்க முடியவில்லை 

புலம்புகின்றேன் தனிமையிலே

புரியமுடியவில்லை உன்னை என்னால்.!!!!

உன் குழப்பத்திற்கு விடைதேடி

வினவினேன் வினாக்களை என்னிடம்

விடை கண்ணீராய் விழிவழியே.

 புரியமுடியவில்லை உன்னை என்னால்.!!!!

 .....................................................................

நட்பாயிருக்கையில் நம்பிக்கைகொள் நட்புமேல்

காதலராயிருக்கையில் நம்பிக்கைகொள் காதல்மேல்

கணவனாயிருக்கையில் நம்பிக்கைகொள் மனைவிமேல்

மனைவியாய் இருக்கையில் நம்பிக்கைகொள் கணவன்மேல்

நல்ல தந்தை தாய் இருக்கையில் நம்பிக்கைகொள் பிள்ளைமேல்

பாசமாய் நீ இருக்கின்றாயா? பாசம்மேல் நம்பிக்கைகொள்

உண்மை உறவுகள்மேல் நம்பிக்கைகொள்

சந்தேகம் உன்னை நெருங்காது.

............................................................................

முத்தம்...

முத்தம் இதன் அர்த்தம்

அவர் தத்தம்

உறவுகளுக்கேற்ப

நித்தம் நேசிக்கப்படுகிறது

அன்பு நெஞ்சங்களாய்

அளவிட முடியாத

அன்பின் ஆழமதை

அள்ளியே வழங்கிடுவர்

அன்பு முத்தத்தினால்

கொஞ்சி பேசிடும் குழந்தையிடம்

கெஞ்சியே வாங்கிடுவர்

முந்தி தவமிருந்து

மூன்னூறு நாள் சுமந்து

புவிதனில் பிறந்ததும்

உச்சி முகர்ந்தவள்

அளித்திடும் அன்பு முத்தமதில்

அனைத்தையும் மறக்கின்றாள்

பிஞ்சு பாதங்களினால்

நெஞ்சில் கோலமிட

கஞ்ச தனமின்றி அன்பு

கரைபுரட்டோடுது தந்தையின்

அன்பு முத்தத்தில்..

கூடப் பிறந்தோரும்

கூடி ஓடி விளையாடுவோரும்

கூட வரும் உறவுகளும்

கொடுத்து பரிமாறிடுமே

பக்கத்தில் இருந்து மட்டுமல்ல

காற்றில் பரந்தும்

கடிதத்தில் புதைந்தும்

தொலைபேசி தொடர்பிலும்

பாரிமாறுகிறார் பாசமாய்...

அன்பின் அமுத சுரபியாய்

அனைத்து உயிர்க்கும் பொதுவாய்

அகில உலகமே பரிமாறும்

அன்பின் சின்னம் முத்தம்.

மகா கவி...!

எட்டைய புரத்திலே
ஏழ்மையின் மடியிலே
ஆதிபகவானுக்கு
அலுக்காமல் தொண்டு செய்யும்
அந்தனர் குலத்திலே அவதரித்தாராம்..


மலர்ந்த முகத்துடன் கூடிய
முறுக்கு மீசையிலே
தெரிவது தோற்றமட்டுமல்ல
தெளிந்த உணர்வுகளும்


ஆண்டவன் கொடையாம்
இயற்கையை வியந்தான்
ஆதிசக்தி அன்யை
அருள் வேண்டியே புகழ்ந்தான்
ஓடி விடையாடும் குழந்தையை
கூடியே பாடி விளையாட
பறவைகள் பண்பினை
பாடலாய் பாடினான்


அறியாமல் கொண்டே
அடங்கிய சமூகத்தில்
அடங்கிய பெண்மையினை
வெளியே கொண்டு வர
அறிவினை ஊட்டியே
புரட்சியை நடத்தினார்.


ஏழ்மையை மறந்து
ஏற்றத் தாழ்வின்றி
எம்மினம் வாழ்ந்திட
சாத்திரம் அளித்தே - புது
சரத்திரம் படைந்தார்


கலைகளில் திகழ்ந்வன்
கண்ணமைமிதினிலே
காதலில் விழுந்தே - அவள்
கைத் தலம் பற்றினான்


அஞ்சியே வாழ்ந்ததற்கு
அஞ்சாமை ஊட்டியவன்
ஆர்வம் மிகுதியால்
ஆபத்தை ஏற்றான்


புரட்சிக் கவியிலே விஞ்சியவன்
மதம் மிஞ்சியே நின்ற
யானை அருகினில்
அஞ்சாது சென்றமையால்
பஞ்சாய் தூக்கியே
பரலோகம் சேர்ந்திற்று
மலர்ந்து மணம் பரப்பி
மக்கள் மனதில்
இடம் பிடித்தமையால்
மஹா கவியானர் 
பாரதியார்..

விதியின் வழியில்..

வாழ்வின் எல்லையை அறியாத

தொல்லைகள் புரியாத

துள்ளித் திரிந்திட்ட

பிள்ளைப் பருவத்தில்

உள்ளத்தை கொடுத்தவள்

கொள்ளை இன்பத்தில்

காதல் வளர்த்தாள்

கள்ளத்தனமின்றி

உள்ளச் சோகத்தோடு

செல்லக் கதைதனையும்

சேர்ந்தே பயின்றதினால்

சொர்க்கத்தின் படிகளில்

செல்கின்ற சந்தோசம் - அவள்

உள்ளத்தில் பளிச்சிட்டது

வீதி வழியில்

ஏற்பட்ட விபத்தாய்

விதி அவள் வாழ்வில்

திருமணம் எனும் வழியில்

வாழ்க்கைப் பயணத்தில் துணையாக

கரம் சேர காக்கையில்

கல்பட்டு நொறுக்கிட்ட

கண்ணாடி போன்றே

நொறுக்கிற்று அவள் நெஞ்சு

விழிதனில் நீர் கொட்ட

விரல் நுனியாலே அதே தட்டி

பாதி வழியிலே திசை மாறும்

விதியின் வழியிலே

அவள் வாழ்வு செழிந்திட

விலகியே சென்றிட்டான்

உயிர் அது துடிக்கவே

உணர்வினை ஊனமாக்கி

உறவுகள் மகிழ்ந்திட

உரிமையை தனதாக்கி

ஏற்றிட்டாள் மண மாலையை....!